سبک نئوکلاسیک در معماری، در اواسط قرن ۱۸ به عنوان واکنشی علیه تزئینات باروک و روکوکو پدیدار شد. این جنبش تحت تأثیر عصر روشنگری و کشفهای باستانشناسی، با الهام از اصول معماری یونان و روم باستان، بر تقارن، سادهگرایی و استفاده از ستونهای کلاسیک تأکید داشت. این سبک که نماد عقلانیت و اقتدار بود، بهسرعت در اروپا و آمریکا گسترش یافت و پایهای برای بسیاری از جنبشهای معماری بعدی شد.
سبک نئوکلاسیک در آشپزخانههای ایرانی، با ترکیب رنگهای خنثی و لوکس، مصالح خاص مانند درب و نمای ممبران یا پالیشی، چوب طبیعی، کانترتاپهای کوارتز یا مارمونایت با تزئینات اجرا میشود. این سبک اغلب با نقوش خاص فضایی باشکوه، متقارن و فرا زمانی خلق میکند که هم زیباست و هم کاربردی.
